De klap!

Uitslag onderzoek

Vandaag naar de internist geweest. Hij heeft de uitslag van de verwijderde klier binnen. Nog geen plaats genomen op de stoel, en nog voordat de deur in het slot viel, deed de internist de mededeling : “ik heb slecht nieuws” Denise werd direct emotioneel. Ze was er al bang voor. Vervolgens komt de mededeling wat het is, “het is Non Hodgkin, langdradig folliculair lymfoom” en als afsluiter, “ik moet ook reëel en eerlijk blijven het is ongeneeslijk”. Je wereld stort in. Althans, ik had en heb er geen angst voor, maar je vrouw die ineens zo verdrietig is. Angstig voor wat komen gaat, dat was voor mij wel erg. Het klinkt misschien wat arrogant, maar ik ben niet bang. Ik heb nog zoveel mensen het leven zuur te maken dat ik voorlopig het doel heb 85 jaar te worden. En geloof me, strijden en knokkend gaat ons dat lukken. Samen oud worden. We moesten al genieten van het leven want dat moet iedereen, maar nu heb je nog meer redenen om te blijven genieten. Grote dingen worden klein en kleine dingen worden groot.

Dubbel

Eigenlijk was het dubbel. Je krijgt de mededeling dat je die vreselijke ziekte hebt, maar dat van alle slechte berichten die je kunt krijgen dit eigenlijk wel de beste is. De levensverwachting is vele malen groter dan van andere vormen van deze ziekte. Omdat de ziekte op dit moment rustig is of lijkt, gaat de internist niet over tot behandeling. Het si het wachten tot de ziekte zich agressief gaat gedragen. Dit word duidelijke door het krijgen van zogenaamde B-symptomen. Nacht zweten, afvallen (teveel in een kort tijd) en vermoeidheid. Wat ik begrepen heb, kan de ziekte of het lichaam resistent worden voor behandeling en dat is de reden dat men het kruid pas wil gaan gebruiken op het moment dat het echt nodig is. Goed, het is een verklaring voor mijn vermoeidheid. Nu leren leven met het idee dat ik nu eenmaal eerder moe ben en de (ik noem het gekscherend zo) trotse bezitter ben van een vreselijke ziekte.

Daar sta je dan

Wat gek voelt is dat je zo’n mededeling krijgt en dat je vervolgens het ziekenhuis uitstapt en zoveel vragen hebt en je dan heel erg alleen voelt. Het voorbereiden nu is op de beenmergpunctie. Omdat deze ziekte in ook in je beenmerg kan gaan zitten, is het belangrijk dit uit te sluiten door et doen van een beenmergpunctie. Wij gaan even als gezin knuffelen en praten over wat we voelen, denken en willen. Tot snel.

Dit bericht is geplaatst in Mijn blog. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.