De Pil!!!!

Vandaag om half negen naar het Flevotheater. Ik ben ons ziekenhuis zo gaan noemen nadat een ambulancebroeder de aankomst in het ziekenhuis als theater aangekondigd had. En eerlijk is eerlijk, het is grappig en het fleurt de boel een beetje op om er maar een lolletje van te maken. Want per slot van rekening, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

Voorbereiding

De verpleegkundige kwam ons weer ophalen en omdat ik de broek niet uit hoefde te doen, mocht Denise ook mee naar binnen! 😉 Ter voorbereiding moesten een aantal van mijn borstharen het veld ruimen omdat er wat plakkers voor elektroden geplakt moesten worden. Hele vriendelijke dame trouwens. Nadat een gedeelte van mijn trots weggeschoren was, konden de plakkers geplaatst worden. 8 stuks om de inwendige big brother te volgen.

Daar is ‘ie dan

camerapil (1)

De pil. Om hem te activeren moest ik hem tussen duim en wijsvinger pakken met zowel de linker als rechter hand. En nee hoor hij is niet gigantisch maar hij paste hier wel tussen. Een heel klein stukje techniek welke er voor gaat zorgen dat ik de dokter een beeld krijgt van de binnenwand of stoffering van de dunne darm. Want uiteindelijk begon het allemaal met een bloeding waarvan we tot op heden niet weten waar die vandaan kwam. De pil samen met een glas water doorslikken. Het apparaatje is van heel glad materiaal gemaakt waardoor het allemaal wat lekkerder gaat. Eigenlijk kun je het gevoel het beste vergelijken met het per ongeluk doorslikken van een zuurtje. Op hoop van zegen en tot ooit weer ziens. Als alles mee zit dan komt de pil er op een “natuurlijke” wijze weer uit. Ik ga er even vanuit dat ik dat niet uit hoef te leggen.

camerapil

ETEN

De pil zit in het lichaam en doet zijn ding. Eigenlijk best bijzonder zo’n apparaatje in je buik/darmen! Mooi dat de techniek en daardoor de gezondheidszorg zover is dat dit allemaal kan.

Keer op keer mag ik mezelf toch realiseren dat de gezondheidszorg, wat mij betreft, in Nederland wel goed geregeld is. Er word steeds keihard gewerkt door wie dan ook om mij snel, vakkundig en buiten dat alles ook vriendelijk te helpen.

Nadat ik de pil ingeslikt had gingen de uren tellen. Twee uur na inname van de pil mocht ik een bakje thee met eventueel suiker. Tjonge, lekker hoor. Wat kun je dan genieten. Eigenlijk vergeten wij of in ieder geval velen van ons, en ik weet dat ik het bij mezelf moet houden hoor, hoe goed wij het hebben in ons land. Als we willen eten dan kopen we eten. Als we willen drinken dan kopen we drinken. Ik ben niet zielig maar als je een paar uur (er zijn landen waar mensen soms een dag of dagen niet eten of drinken) niets gegeten hebt dan waardeer je zo’n bakje thee met wat suiker enorm. Vier uur na inname van de pil mocht ik crackertjes met bouillon eten. Ohhhh wat lekker!!!!! Droge crackertjes met bouillon is serieus lekker. En zes uur na inname mocht ik weer gewoon eten. Thuisgekomen heb ik eerst een paarplakjes roggebrood met pindakaas gegeten. Wat had ik trek. Iets later zaten we als gezin aan tafel en aten we de heerlijk door Denise gekookte pasta met spinazie en knoflookgarnalen te eten. Zo lekker.

Dit bericht is geplaatst in Mijn blog. Bookmark de permalink.