We gaan een volgende stap doen!!!

Het verhaal positief houden is niet altijd even gemakkelijk. Toch ga ik het proberen. Bijna een jaar na mijn ziekmelding is het dan toch zover gekomen. Ik werk tijdelijk op een andere afdeling binnen het bedrijf. De bedoeling is hier meer energie van te krijgen. Of eigenlijk beter gezegd, we moeten kijken of we de activiteiten nog uit kunnen breiden. Een fijne afdeling met heel aardige collega’s. Begripvol, medelevend en er heerst daar op heel veel momenten een serene rust op de afdeling. Dat doet me goed. Meer energie krijgen of de mogelijkheid om eventueel wat uren uit te breiden is helaas nog niet gelukt. Wat zou het prettig zijn dat een heleboel zaken gaan zoals dat is afgesproken. En dan bedoel ik onderling afgesproken. Onze overheid heeft een wet gemaakt waarin beschreven staat hoe en wat een bedrijf om zou moeten gaan met een medewerker in geval van langdurig ziekteverzuim. De zogenaamde Wet verbetering Poortwachter. Wat mij betreft, laat dat verbetering er maar uit. Tjonge wat een gevecht moet je leveren.

Karakter of gave

Kijk, laten we eerlijk zijn, ik heb ADHD. En die gaat mij in het gehele proces niet echt helpen. In vele opzichten. Ik wil de ADHD niet gebruiken als excuus hoor. Zeker niet. Dat gaat ook niet, want de ADHD dat ben ik!!!! Dus ik ben de oorzaak van mijn eigen uitdaging.

Een van de eigenschappen die deze stempel met zich meebrengt is een rechtvaardigheidsgevoel. Niet allen naar mezelf, maar ook naar anderen. Dus eigenlijk is het wel mooi zou je zeggen. Niets is minder waar. Als je vind dat je geen recht gedaan word dan gaat dat werken in je hoofd. Je gaat lezen, stelt vragen, leest nog eens een keer en stelt als het nog niet duidelijk is nog maar eens een vraag. En dan komt het. Vragen stellen lijkt op kritisch zijn en kritisch zijn lijkt op het gevecht aangaan. (zegt “men”) En het zou heel erg jammer zijn als je dat gevecht gaat verliezen was de mededeling. En stiekem zou ik eigenlijk willen zeggen dat dat gevecht de angst is van een ander die wellicht op fouten gewezen gaat worden. Dit is nou een van de dingen die me daarbij dus niet helpen. Want dan komt mijn rechtvaardigheidsgevoel. En dat draagt er dan weer aan bij dat er teveel energie, die op zich al kostbaar genoeg is in mijn geval, verloren gaat aan zaken waarmee ik nu juist niet bezig wil zijn.

Maar stel je voor: Je bent doodmoe en dan wil de gemiddelde mens wel slapen, zo ook ik. Echter daar zijn voor mij wat zaken die geen positieve bijdrage doen. In bed liggen, kussen ruiken en slapen gaat me aardig af. Dan komt de ochtend en dan geeft de blaas het signaal dat er wat geloosd moet gaan worden. Ik kan de klok erop gelijk zetten. Kwart over vijf mag ik naar Weduwe Cisca. En dan komt het. Terug in bed kruipen en liedjes in je hoofd hebben, ken je dat, zo’n liedje wat niet uit je hoofd weg te krijgen is. Nou, stel je voor dat er niets is wat dat liedje tegenhoud maar jij wil slapen! En dan denk je daarbij aan allerhande zaken. Zoals daar zijn, de kleur van de auto, wat zal ik vandaag eens gaan doen etc., etc.. Er zijn mensen die dat piekeren noemen, maar er zijn geen zaken waarover ik zou moeten piekeren! Nee, dat is nou die ADHD. En die helpt dus niet mee als het gaat om rust krijgen of hebben. En ja, is dat je karakter of is dat een gave. Want buiten deze zaken heeft de ADHD ook hele mooie punten.

Waar moest dit stukje ook al weer over gaan?

Ik ga beginnen aan het programma Herstel & Balans in het Flevoziekenhuis. De bedoeling is dat ik meerder dagen in de week aan de slag ga met een fysiotherapeut om weer aan de conditie te gaan werken. Ik ben namelijk heel erg moeilijk in het rustig aan opbouwen. Ik heb in het verleden halve marathons gelopen en heb heel snel het idee dat ik dat nu direct weer zou kunnen. En zo werkt dat niet. Deze vrouw of man gaat mij helpen bij het gezond opbouwen van bewegen. Ook krijg ik een stukje psychologische educatie. Ik heb het vermoeden dat men mij hier gaat vertellen dat er nou eenmaal grenzen zijn aan mijn kunnen. Die grenzen heeft iedereen, maar ik denk dat de meeste mensen zich er meer van bewust zijn. Nou, daar gaat men mij dus mee helpen. En direct heb ik weer de neiging te zeggen dat ik over een half jaar wel weer ergens 10 Engelse mijlen kan gaan hardlopen. Misschien een mooi doel!

Ik zal jullie op de hoogte houden.

Verantwoording

Het zou natuurlijk zo kunnen zijn dat er mensen zijn die zich door dit stukje aangesproken voelen en daardoor zouden kunnen denken dat ik het gevecht aan wil gaan. Dat is niet correct. Ik wil GEEN gevecht aangaan. Ik heb voor mezelf een manier gevonden om te gaan met mijn frustraties. Mocht u vragen hebben over bovenstaande of andere zaken over mij dan wil ik u vragen deze gewoon te stellen. Ik zie dat als het zoeken naar duidelijkheid.
Vrede op aarde!!

Dit bericht is geplaatst in Mijn blog. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.